مرگ شاعر

شامگاهان که عروس فلکی

پرده افکند ز حُسن ملکی

مهر، آهسته بشد حجله‌نشین

شاهد ماه، بر آمد ز کمین

زهره آمد به میان چنگ‌نواز

بی‌خود و عشوه‌کنان، نغمه‌طراز

دختران فلکی رقص‌کنان

گشت یک‌یک ز پس پرده عیان