واپسین نگاه

وای ... صد وای ... اختر بختم

پدرم، آن صفای جانم مرد

مرگ آن مرد، ناتوانم کرد

چکنم؟ بعد از او توانم مرد

هر پدر، تکیه گاه فرزندست

ناله، بی او چگونه سر نکنم؟

او بمن شوق زندگانی داد

نیست شد تا مرا توان بخشید