به باغ می‌برمت

اگر ترانهٔ از یاد رفتهٔ عاصی

دوباره زنده شد از خاطراتِ در خونش

به باغ می‌برمت.

اگر درختِ لبِ رودخانه بازشکفت

وگر تبسّمِ سیمینِ نسترن‌زاران

از آن‌بلندیِ در انتظار جاری شد

به باغ می‌برمت.

به باغِ بوسه