رباعی شمارۀ ۸

ای دشتِ تهی! بتّه‌کنانت چه شدند؟

چوپان‌بچه‌هایِ نوجوانت چه شدند؟

ای بسترِ خاک‌تودهٔ خاطره‌ها

یارانِ قدیمِ همزبانت چه شدند؟