رباعی شمارۀ ۱۰

آمیخته با بویِ توأش می‌کردم

آموختهٔ خویِ توأش می‌کردم

گر زندگی‌ام برگِ گلِ سرخی بود

آویزهٔ گیسویِ توأش می‌کردم