رباعی شمارۀ ۱۳

آنان که به لب سکوت می‌گردانند

آتش‌نفسانِ حرفِ بی‌پایانند

شب‌هایِ دراز را به همجامیِ عشق

می می‌نوشند و ماه می‌رقصانند