رباعی شمارۀ ۲۳

دل عشق گزید،‌نقشِ عصیان زدمش

دریا طلبید سر به طوفان زدمش

هر شاخه‌گلی که در نگاهم بشکفت

بویی ز تو داشت در گریبان زدمش