شعر غم انگیز

دو چشم خسته‌اش از اشک تر بود

ز روی دفترم چون دیده بر داشت

غمی روی نگاهش رنگ می‌ باخت

حدیثی تلخ در آن یک نظر داشت

مرا حیران از این نازک‌دلی کرد

مگر این نغمه‌ها در او اثر داشت‌؟

چرا دل را به خاکستر نشانید؟

اگر از سوز پنهانش خبر داشت