مسخ

گل بود و می شکفت بر امواج آب، ماه

می بود و مستی آور،

مثل شراب، ماه

شب های لاجوردی،

بر پرنیان ابر

همراه لای لای خموش ستاره ها

می شد چراغ رهگذر دشت خواب، ماه

*