تشنه در آب

با شاخه هایِ نرگس،

شمع و چراغ وآینه،

تنگِ بلور و ماهی،

نوروز را به خانه خاموش می برم،

هر چند

رنگین کمانِ لبخند،

در آستان خانه نباشد.

هر چند در طلوع بهاران،