درخت و پولاد

صدها درخت افتاد، تا این برج پولاد

سر بر کشید،

ای داد ازین بیداد فریاد!

دیگر، پرستو، گل، چمن، پروانه، شمشاد؛

رفتند از یاد... !

فرداست،- خواهی دید- کزاین‌گونه، هرسوی،

انسان هزاران برجِ پولادین برافراشت.

فرداست،- می‌بینی- که با نیروی دانش،