دلاویزترین

از دل افروزترین روزِ جهان،

خاطره ای با من هست.

به شما ارزانی :

سحری بود و هنوز،

گوهرِ ماه به گیسوی شب آویخته بود.

گل یاس،

عشق در جان هوا ریخته بود.