باغ در پنجره

چه غم که در دل این برج‌های سیمانی

ز باغ و باغچه دورم، در این اتاق صبور

همین درخت پر از برگ سبز تازه و نغز

که قاب پنجره‌ام را تمام پوشانده است

به چشم من باغی است.

وگر هزار درخت

بر آن بیفزایند