غزل شمارهٔ ۲۲۰

سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

دل چو نی سوراخ گردد دیده بان ناله را

در خزان طی کرد بلبل داستان ناله را

نیست چون افسردگی مهری دهان ناله را

گر چه در سیر مقامات است کاهل اسب چوب

نی به منزل می رساند کاروان ناله را

نیست پیرآموز، درس ناله زود آشنا

طفل مادرزاد می داند زبان ناله را