غزل شمارهٔ ۳۰۲

ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازها

در میان مهر خاموشی گره آوازها

در تلاش جستجویت سر به هم آورده اند

مقطع انجام ها و مطلع آغازها

در زمین بوس جلالت، طایران قدس را

آه خون آلود گردد رشته پروازها

یک دل بیدار در نه پرده افلاک نیست

پرده خواب است گویا پرده این سازها