غزل شمارهٔ ۶۲۶

چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا

چه غم ز آتش سوزنده چون خلیل مرا؟

که عشق او ز بلاها بود کفیل مرا

چه حاجت است به رهبر، که گوشه چشمش

کشد چو سرمه به خویش از هزار میل مرا

علاج تشنه دیدار نیست جز دیدار

به چشم، موج سراب است سلسبیل مرا