غزل شمارهٔ ۷۷۵

دل از قضا به دست رضا داده ایم ما

عمری است تا رضا به قضا داده ایم ما

هر چند از بلای خدا می رمند خلق

دل را به آن بلای خدا داده ایم ما

روی تو روشن از نفس گرم ما شده است

آیینه را به آه جلا داده ایم ما

از خال او پناه به زلفش گرفته ایم

تن در بلا ز بیم بلا داده ایم ما