غزل شمارهٔ ۹۸۸

حسن را با بی قراران گیر و دار دیگرست

مهر را هر ذره ای آیینه دار دیگرست

مستی چشم غزالان نشکند ما را خمار

چشم لیلی دیده ما را خمار دیگرست

به که برگردد به مصر از راه، بوی پیرهن

دیده یعقوب ما را انتظار دیگرست

گر چه از سنگ ملامت کوه از جا می رود

عاشقان را لنگر صبر و قرار دیگرست