غزل شمارهٔ ۱۲۳۸

جان عاشق قدر داغ و درد می داند که چیست

سکه کامل عیاران مرد می داند که چیست

پایکوبان رفت ازین صحرای وحشت گردباد

قدر تنهایی بیابانگرد می داند که چیست

چهره زرین گشاید آب رحم از دیده ها

مهر تابان قدر رنگ زرد می داند که چیست

خط ز راه خاکساری حسن را تسخیر کرد

رتبه افتادگی را گرد می داند که چیست