هوس ها

چو باز اید شبانگاهان آبی

من و این بام سبز آسمان ها

من و این کوهساران مه آلود

من و این ابرها ، این سایبان ها

دوم در بیشه زاران چون مه سبز

وزم در کوهساران چون دم باد

بلغزم در نشیب دره ی ژرف