خرمن

با خویش می ستیزم کای سالخورده مرد

پس کی ز خواب خردی بیدار می شوی ؟

ایا ندیده ای که زمین ، زیر پای تو

سرسختی کهن را از دست داده است ؟

ایا ندیده ای که دهان دریچه ات

از بیم ، در برابر ظلمت گشاده است ؟

ایا ندیده ای که درختان و آب ها

در هر شکاف ساقه و در هر شیار موج

از چین گونه های تو تقلید کرده اند ؟