غزل شمارهٔ ۲۷۵۹

گویم سخن لب تو یا نی

ای لعل لب تو را بها نی

ای گفته ما غلام آن دم

کان جا همگی تویی و ما نی

این جا که منم بجز خطا نی

و آن جا که تویی بجز عطا نی

این جا گفتن ز روی جسم است

و آن جا همه هستی است جا نی