بخش۹

گوی

شب را پگاه نیست

هر سو سکوت هست

سکوتی هراسناک

ای کاش

تا شیشه دریچه این خانه بشکند

سنگی ز دست کودک کوچه رها شود

ای کاش

دست ستم کشیده به سنگ آشنا شود