بخش۱

سفر دوم

هنگام

هنگامه سفر بود

اینک توهمی

کالوده می کند

سرچشمه زلال تفاهم را

ای ‌آفتاب پاک صداقت

در من غروب کن

ای لفظ ها چگونه چنین ساده و صریح