رشک نوبهار

من مرگ نور را

باور نمی کنم

و مرگ عشقهای قدیمی را

مرگ گل همیشه بهاری که می شکفت

در قلبهای ملتهب ما

مانند ذره ذره مشتاق

پرواز را به جانب خورشید

آغاز کرده بودم

با این پرشکسته