غربت

هنوز مادرم

نماز صبح را نخوانده بود

موذنی هنوز

ندایی از مناره سر نداده بود

که در کناره افق

سپیده سر زد و ستاره ای

به سرزمین ما غروب کرد

چو شبنمی که از طلوع آفتاب

ز روی غنچه ای غمین