زنهار

خاموشمان می خواهند و گمنام

و از آن بتر بدنام

همان ای گلبانگ گلوبریده

خونت را فریاد کن

بذر سرخ رویا را

بپاش

با زبان هزار قطره و

میندیش

که شنونده ایت هست یا نه