کاشی اصفهان

یک پاره آسمان را با دامن چمن

در هم سرشته اند

در این خمید شب زده آن طرفه ساحران

آواز و نغمه را

با نور رشته اند

در قالب دریچه رویای کودکان

یک خشت هشته اند

آن گاه

بذر گیاه جادو