غزل شمارهٔ ۲۷۲۰

از نظربازان کمال حسن افزون می شود

از فشار طوق قمری سرو موزون می شود

نشکند هرگز خمار آتش از اشک کباب

عشق کی سیراب از دلهای پرخون می شود؟

نیست ممکن یافتن مضمون خط یار را

خوبی خط پرده رخسار مضمون می شود

برنمی آید به ناز بی نیازیهای عشق

ورنه لیلی همچو آهو رام مجنون می شود