غزل شمارهٔ ۳۷۶۸

ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

ز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد

ز خط کشید رخش گرد خویش دایره ای

فغان که رهزن دلها حصار پیدا کرد

مباد روز خوش آن خط بی مروت را!

که در میان من و او غبار پیدا کرد

اگرچه حکم بیاضی بلند رتبه نبود

به دور گردن او اعتبار پیدا کرد