غزل شمارهٔ ۴۰۲۱

لطافت رخ ازین بیشتر نمی باشد

که بی نقاب ترا آشکار نتوان دید

عیار خوی تو پیداست از دل سنگین

اگر چه در دل خارا شرار نتوان دید

تلاش دیدن آن گلعذار ساده دلی است

به دیده ای که ره انتظار نتوان دید

بغیر رخنه دل رخنه دگر صائب

پی نجات درین نه حصار نتوان دید