غزل شمارهٔ ۴۰۶۹

روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

بوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

گر پرتو جمال تو برآسمان فتد

چشم ستاره را ز پریدن برآورد

دیوانگی است سلسله پای کودکان

مجنون غزال را ز رمیدن برآورد

بازآ که از قیامت شوق جمال تو

وقت است نامه بال پریدن برآورد