غزل شمارهٔ ۴۰۷۱

پوشیده یار اگر نه می ناب می خورد

این رنگ لاله گون ز کجا آب می خورد

چون تشنه ای که آب خورد در میان خواب

خونم چو آب چشم تو در خواب می خورد

موی میانش از نگه گرم عاشقان

از زلف مشکبار فزون تاب می خورد

پهلوی هر که کرد قناعت به خاک نرم

نیش از سمور وقاقم وسنجاب می خورد