غزل شمارهٔ ۴۰۹۴

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی رسد

پای به خواب رفته به آهو نمی رسد

با صد زبان چگونه شود یک زبان طرف

گفتار لب به چشم سخنگو نمی رسد

یک شب زیاده خوبی پا در رکاب نیست

هرگز هلال عید به ابرو نمی رسد

از موج حسن باده یکی می شود هزار

از خط کدورتی به لب او نمی رسد