غزل شمارهٔ ۴۱۲۷

آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند

بر روی آفتاب در خانه بسته اند

آنها که دیده از رخ جانانه بسته اند

بر آفتاب روزن کاشانه بسته اند

عاشق چرا دلیر نباشد به سوختن

کز شمع نخل ماتم پروانه بسته اند

بر روی خویشتن در حاجت گشوده اند

بر سایل آن کسان که در خانه بسته اند