غزل شمارهٔ ۴۲۰۸

الفت به عاشقان سگ آن کو نمی کند

وحشت رم از طبیعت آهو نمی کند

از پاکدامنان نکند حسن اجتناب

گل با صبا مضایقه در بو نمی کند

از سینه هر دلی به بوی تو شد جدا

چون نافه بازگشت به آهو نمی کند

سنگ و گهر یکی است به چشم خداشناس

میزان عدل میل به یک سو نمی کند