غزل شمارهٔ ۴۲۸۵

دستی ز روی لطف برآری چه می شود؟

ما را اگر به ما نگذاری چه می شو؟

ما را اگر به ما نگذاری چه می شود

ایینه را ز گل بدر آری چه می شود

یک عمر گنج در دل ویرانه آرمید

یک شب درین خرابه سر آری چه می شود

چون می توان به جلوه مرا پایمال کرد

تمکین اگر به خود نسپاری چه می شود