غزل شمارهٔ ۴۲۹۱

تسکین دل به شور محبت نمی شود

این داغ، خوش نمک به قیامت نمی شود

لیلی عنان گسسته به صحرا نهاد روی

تمکین حریف جذب محبت نمی شود

در اشک تلخ نیست کمی دیده مرا

دستم دچار دامن فرصت نمی شود

در کوهسار شورش سیل است بیشتر

اصلاح ما به سنگ ملامت نمی شود