غزل شمارهٔ ۴۲۹۲

دل ساده در قلمرو صورت نمی شود

تا نقش هست آینه خلوت نمی شود

یوسف شد از گواه لباسی عزیزتر

تهمت حریف دامن عصمت نمی شود

ابر تنک نهان نکند آفتاب را

دردل نهفته داغ محبت نمی شود

افسردگی ز هرکه به داغ جنون نرفت

سرگرم از آفتاب قیامت نمی شود