غزل شمارهٔ ۴۳۱۵

بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

آخر ز غیب روزی ما بی طلب رسید

از خاکبوس دولت پابوس یافتم

هر کس به هر کجا که رسید ار ادب رسید

بر خضر زندگانی جاوید تلخ ساخت

عمر دوباره ای که به من زان دولب رسید

در سینه حکمتی که فلاطون ذخیره داشت

قالب تهی چو کرد به بنت العنب رسید