غزل شمارهٔ ۴۵۶۸

آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار

خاک بر لب مال لب رابر لب کوثر گذر

قطره خود رادرین دریا چوگوهرساختی

دست خودراچون صدف برروی یکدیگرگذار

تارسد وقتی که سازی تختگاه از تاج زر

سربه زانوی صدف یک چند چون گوهر گذار

در سرای مردم بی برگ چون مهمان شوی

مهر بر لب زن ،فضولی رابرون در گذار