غزل شمارهٔ ۴۵۸۳

از دل پرخون بلبل کی خبردارد بهار؟

هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار

شاهدان غیب رابی پرده جولان می دهد

منت بسیاربراهل نظر داردبهار

مستی غفلت حجاب نشأه بیگانه است

ورنه بیش از باده در دلها اثر داردبهار

از قماش پیرهن غافل ز یوسف گشته اند

شکوه هااز مردم کوته نظر دارد بهار