غزل شمارهٔ ۴۶۱۰

می کشد عزت طلب خواری زدوران بیشتر

هست یوسف راخطراز چاه وزندان بیشتر

از بخیلان خط آزادی مرابرگردن است

چون نگویم شکر این قوم از کریمان بیشتر؟

از وفور زر تهیدستان قسمت راچه سود؟

خشک گردد درمیان بحر، مرجان بیشتر

سگ ز صاحب روی گردان می شود چون سیرشد

نفس باشد درتهیدستی به فرمان بیشتر