غزل شمارهٔ ۴۶۳۸

گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

اشگ طفلان را ید بیضاست دراجرای شیر

ساغرلب تشنه آرد خون مینا را بجوش

جذب کودک رادم عیسی است دراحیای شیر

کهربا بال وپر پروازگرددکاه را

مهر مادر می کنداطفال را جویای شیر

میرساند رزق هرکس را بقدرظرف،حق

هست در خورد دهان کودکان مجرای شیر