غزل شمارهٔ ۴۶۸۳

ز طوطیان شکر ناب را دریغ مدار

ز سبز کرده خود آب رادریغ مدار

نگاه تشنه لبان شیشه در جگر شکند

ازین سفال می ناب را دریغ مدار

درین دو هفته که میراب این چمن شده ای

ز هیچ تشنه جگر آب را دریغ مدار

به شکر این که ترا عیسی زمان کردند

ز خسته شربت عناب را دریغ مدار