غزل شمارهٔ ۴۷۲۵

از سعی، کار عشق شود خام بیشتر

پیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

از خط فزود شوخی آن چشم پر خمار

درنوبهار دور کند جام بیشتر

تا بر محک زدم می شیرین و تلخ را

دارم ز بوسه رغبت دشنام بیشتر

از سنگها عقیق به همواریی که داشت

تحصیل نام کرد درایام بیشتر