غزل شمارهٔ ۴۷۳۳

ای هر دل از خیال تو میخانه دگر

هر گردشی ز چشم تو پیمانه دگر

هرمرغ پرشکسته ز فکر و خیال تو

دارد بزیر بال پریخانه دگر

از چشم نیم مست تو هر گوشه گیر را

در کنج فقر گوشه میخانه دگر

از راه عقل برده برون سرو قامتت

هر فرقه رابه جلوه مستانه دگر