غزل شمارهٔ ۴۷۸۶

درآ به زمزمه ای مطرب غزال پرداز

که تازیانه شوق است شعله آواز

مگر به روشنی این چراغ ربانی

به پیشگاه حقیقت رسم ز راه مجاز

برآر از جگر گرم ناله گرمی

که شیشه خانه دلها ازان رود به گداز

مگر به بدرقه این براق گردون سیر

رسم به منزل ازین راه پرنشیب و فراز