غزل شمارهٔ ۴۸۳۷

حرف آن حسن بسامان ازمن مجنون مپرس

شوکت بزم سلیمان ازمن مجنون مپرس

می شود شق جامه صبح از شکوه آفتاب

باعث چاک گریبان ازمن مجنون مپرس

نیست ملک بیخودی را ابتدا و انتها

عرض و طول آن بیابان ازمن مجنون مپرس

آتش سوزان نمی دارد خبراز زخم خار

تیزی خار مغیلان ازمن مجنون مپرس