غزل شمارهٔ ۴۸۷۸

ظاهر مردان به زیور گرنباشد گو مباش

حلقه بیرون در گر زر نباشد گومباش

رخنه های دام، فتح الباب صید بسته است

سینه مارا رفو گر گر نباشد گو مباش

حلقه زنجیر اگر ازهم بریزد گو بریز

کار دنیا را نظامی گرنباشد گو مباش

بی زبانی آیه رحمت بود درشان جهل

طفل رادر دست اگر خنجر نباشد گو مباش